خنده نمکین خدا/یوسف زهراء

مدارس شاد! گمشده نظام آموزشی

rahill20 — Tue, 03 Nov 2009 04:41:18 GMT

تبریک:

کسب رتبه های اول در زمینه مقاله سیاسی، گزارش خبری و بخش ویژه شانزدهمین جشنواره مطبوعات را به همکاران گرامی روزنامه قدس بهروز فرهمند، زهره کهندل به ویژه خانم اعظم طیرانی(همکارمان در گروه خراسان امروز) صمیمانه تبریک عرض می کنم

همچنین کسب رتبه برتر مطابق هر سال! در جشنواره توسط دوست عزیزمان جناب آقای دژاکام رو هم تبریک و تهنیت عرض نموده و امیدوارم به نفع جوانترها سال آخرشون باشه!!!.

پایان اولین روز تحصیلی است و شما هم مستثنی از سایر والدین نیستید که ترجیح داده تا در روز اول بازگشایی مدارس، فرزندتان را در راه بازگشت به منازل همراهی نمایید. بی صبرانه به انتظار می نشینید تا در درک لذت شادی، شور و شعف فرزندتان، اولین باشید!. زنگ پایان به صدا در می آید اما از آن شور و شوق و هیجان دوران ابتدایی که تجربه نموده اید؛ خبری نیست. دوران خوشی که سکوت مدرسه با نوای دلنشین زنگ به یکباره می شکست و ولوله ای بهشت گونه برپا می شد. زمانه ای که خش خش اولین برگهای شکننده و زرد پاییزی اش را در میان سبزی شادی بخش دانش آموزانش نمی شنیدی!. کودک و کودکان سر به هوای بازیگوشی را بخاطر می آوری که چون تیر رهیده از کمان، معلق زنان خود را به خانه و کاشانه می رساند و داد و هوار مهربان مادر را روانه آسمان می کرد که باز «وروجک آتش پاره آمد!».

درب ماشین با عصبانیت بسته می شود؛ فرزندتان در نهایت افسردگی با بالا بردن پنجره سکوت سنگینی را بر فضای خودرو تحمیل می کند. هنگامیکه به نرمی سئوال می کنی:چه شده؟ با فرمان تحکم آمیزی روبرو می شوی که «شما رانندگی ات را بکن!».عاطفه پدری و یا مادری اجازه نمی دهد تا وضع موجود را تحمل کنی و می گویی:«... اما من پدرم! من مادرم! باید بدانم که....!». به یکباره بغض فروخفته فرزند دل بندتان می شکند و بند دلتان پاره می شود. او می گرید و در میان هق هق کودکانه اش از جهنمی می گوید که تو مقصر در آفرینش آن بوده ای!. خبری از «باز آمد بوی ماه مهر» نیست چون او از معلمی می گوید که در اولین روز مدرسه و در نهایت کج سلیقگی آگاهانه و یا نا آگاهانه با بی مهری تمام، حلاوت بهار سال تحصیلی را از او سلب نموده و تشویش و اضطراب را به او تزریق نموده است. تفکرات کودکانه متولدین عصر نانو متاثر از ظرافتهاست. کودکی که سال اول و یا دوم ابتدایی را تجربه می کند از صدای زمخت و خشن معلمی می گوید که با عصبانیت از او بازخواست نموده که چرا با لباس فرم نیامده و اگر در روزهای بعد، لباس فرم نداشته باشد از مدرسه اخراجش می کند!. خنده ات می گیرد وقتی در ادامه از زبان کودک مدرسه ابتدایی می شنوی:« ... زیر لب گفتم؛ چه بهتر! از این جهنم خلاص می شوم!».

############

تمامی جامعه شناسان و روانشناسان در اینکه دانش آموزان مهمترین رکن نظام آموزش و پرورش یک کشور محسوب شده متفق القولند و بر این باورند که مدارس، تامین کننده نیروهای کیفی یک جامعه و تامین کننده کمیتی از خیل عظیم نیروی انسانی ماهر و تحصیل کرده می باشند. اما همان نیروهای کیفی و کمی آینده ساز را عواملی تهدید نموده که می تواند مانعی اساسی در تحقق یک جامعه پویا و سرزنده باشد. کلونی و اجتماع پویا و بانشاط، اجتماعی است که عناصر شادی آفرین در آن فراوان باشد فلذا آموزش های مهارت رفتاری از همان دوران ابتدایی بر پایه تقدم تربیت بر تعلیم چیدمان می شود و بر این اساس شوق زندگی کردن که رکن مهمی در مباحث تربیتی ایفا نموده جا باز می نماید تا در کنار سایر نیازهای تربیتی و تعلیمی کودک بصورت متوازن به آن پرداخته شود. در عصر تکنولوژی و صنعتی شدن جوامع که بستر فراموشی و اسارت شادی مهیاست؛ شاد زیستن، مهارت و هنر است و معمولا در این جوامع سعی می شود تا از همان دنیای مدرسه؛ شادی، هیجان، تحرک و انرژی را بر اساس اصول تربیتی و علمی نهادینه ساخته تا در نهایت سلامت جامعه آینده، تضمین گردد. اعلامیه جهانی داکار به وضوح بر این مهم تاکید می نماید و در آن تصریح شده که معلمین می بایست توان خوشایند کردن، سالمتر کردن و بارورتر کردن محیط های آموزشی را کسب نمایند. در کشور ما نیز در بند 12 آیین نامه اجرایی مدارس مصوب 1379 شورای عالی آموزش و پرورش در تبیین وظایف متولیان آموزشی چنین آمده است:« یکی از وظایف مدیران مدارس فراهم کردن شرایط لازم برای جلوگیری از خستگی مفرط دانش آموزان از طریق: نظارت مستقیم بر فعالیتهای آموزشی و پرورشی مدرسه و نشاط آور ساختن محیط مدرسه و استفاده از روشهای مناسب تشویق می باشد».

همانگونه که دیده می شود فرآیند شادی آفرینی در مدارس از محیط پیرامونی دانش آموز آغاز می گردد و تمامی اجزای این محیط اعم از زنده و غیر زنده نقش بسزایی در رشد این فرایند دارند. هر یک از این اجزا به نوبه خود مهم بوده بطور مثال فضای فیزیکی مدارس می تواند نقش مهمی در ارتقای نشاط افرینی ایفا نماید اما با توجه به مقدمه می توان چنین استنباط نمود که یکی از مهمترین اجزا همان «معلم» است که بعنوان یک عامل تاثیرگذار بر جمعیت مخاطب می تواند دانش آموز و به تبع آن اجتماع اینده را بر کرسی مناسب شادی نشانده و لذا فضای شادی افرین جامعه مرهون تلاشهای او شده و دشمن «افسردگی» لقب گیرد. در عین حال معلمی که نمی تواند غرور دهن سوز خود را بلع نماید و در عملکردش سایه هایی از افراط و یا تفریط ملاحظه می شود نمی تواند معلم «مدرسه شاد» باشد. از سویی بسیاری از معلمان با بهانه دغدغه های معیشتی و نیازمندی های مادی و همچنین مشکلات روحی و روانی چون فشارها و استرس های کاری که بطور معمول گریبانگیر آنهاست، نمی توانند عامل ایجاد و ابزار شادی در مدارس باشند و گرچه معتقدیم که این دغدغه ها و مطالبات قشر دلسوز معلمان در جای خود باید مورد پیگیری قرار گیرد لیکن نمی تواند دلیل محکمه پسندی بر تبری جستن از تربیت و تعلیم در مدارس بر اساس وظیفه ذاتی آنان باشد. تصور نمایید معلمی که برای فرار از مشکلات زندگی، استرس های شغلی و مدرن به خوردن دارو عادت می نماید و با خروج از احساس وظیفه شناسی به بی نظمی هم عادت می کند آیا می تواند عامل انتقال شادی و شوق به دانش آموز باشد؟!. معلم افسرده، دانش آموز پذیر نیست؛ دانش آموز افسرده، خانواده پذیر نیست؛ خانواده افسرده، جامعه پذیر نیست و گرایش به اسیب های اجتماعی و انحرافات و ناهنجاری های مدرن نیز از مشترکات فی مابین معلم، دانش آموز، خانواده و اجتماع افسرده است.

جالب آنکه در تحقیقاتی مشخص شد که کشور هندوستان شادترین کشور دنیاست و این ویژگی در کشوری که مشکلات معیشتی و فقر و تنگدستی بیداد می کند موید عدم ارتباط گزینه هایی چون ثروت، قدرت، شهرت و... با شادی است. در واقع شادی بر اساس داشته ها شکل نمی گیرد بلکه بر اساس بودن ها در شخصیت فرد(معلم) و اجتماع(مدرسه) نمود پیدا می کند. آیه ی «فرحین بما اتیهم الله» ضمن تاکید بر عنصر شادی در جامعه اسلامی مهر تاییدی بر «بودن ها» می گذارد و می گوید: شادند به آن چیزی که خداوند به آنها داده است. گرچه پرداختن به موضوع شادی در آموزه های اسلامی مبحثی جداگانه می طلبد اما همین قدر که دین مبین اسلام تا آن حد دقیق و ژرف به مقوله شادی نگریسته که جدای از شادی ظاهری بر شادی حقیقی و باطنی نیز تاکید می نماید.

می توان چنین نتیجه گیری کرد که با توجه به سطح انتظارات جامعه و توقعات خانواده، معلم رسالتی خطیر بر عهده دارد فلذا نظام آموزشی ما بایستی با تکیه بر ابزارهای کارآمد و نیروهای مجرب و آگاه مانند ملعمان، نسل شادی را تربیت کند که قدرت تطابق و سازگاری را برای زندگانی در سالهای حضور در صحنه های اجتماعی داشته باشند و این میسر نیست جز با تدبیر و برنامه ریزی اصولی دست اندرکاران سیستم آموزشی تا شاهد عملیاتی شدن مدارس شاد در کشورمان باشیم. تشکیل «شوراهای ایجاد مدارس شاد» می تواند اولین قدم در جهت عملیاتی کردن این پروسه باشد که اخیرا زمزمه های ضرورت تشکیل آن در میان کارشناسان به گوش می رسد.

ویژه سردار سرلشکر شهید شوشتری

rahill20 — Thu, 22 Oct 2009 21:03:18 GMT

پس از دستور سردبیر محترم تنها یکروز فرصت بود تا ص عشقستان رو برای روز ۵ شنبه با محوریت ویژه نامه سردار سرافراز سپاه خراسان تهیه و تنظیم کنم. علاقه خودم و البته روابطم با بر و بچه های سپاه با مساعدت خود شهداء باعث شد نتیجه کمی رضایت بخش باشه(به زعم خودم!) و ما حصل آن یک میزگرد با سرداران پیشکسوت و همرزمان سردار شوشتری یعنی نجاتی، شاملو و مقدم و مصاحبه با حاج آقا محرابی و گفتگو با گزینش گر سردار شوشتری شد که می توانید کاملتر در ص عشقستان قدس(۳۰/۷/۸۸) ملاحظه بفرمایید.

گفتگو با سرداران دفاع مقدس نجاتي، شاملو و مقدم درباره شخصيت والاي سردار شهيد شوشتري: کنگره شهداي خراسان يک سالار کم داشت

* احمد فياض
با شهادت سرلشکر شهيد شوشتري، سردار شهيد محمدزاده و جمعي از همرزمان آن عزيزان در همايش وحدت بار ديگر عطر

شهادت و ياد افتخارآفريني هاي رزمندگان اسلام در عرصه دفاع مقدس در فضاي ايران اسلامي پراکنده شد.
در همين رابطه گفتگويي با سردار نجاتي، رئيس کانون بازنشستگان سپاه خراسان و سردار شاملو، فرمانده اسبق قرارگاه سازندگي کربلا و سردار مقدم، فرماندهي اسبق مرکز پشتيباني ثامن الائمه(ع) سپاه انجام داده ايم که از نظر مي گذرد:
@ !آشنايي شما با سردار شوشتري از کجا شروع شد؟ چگونگي آن را بيان فرماييد؟
** شاملو: در ابتدا بايد بگويم که به نوعي ايثارگران، رزمندگان و سپاهيان استان خراسان با از دست دادن اين بزرگوار يتيم شده و اين جامعه بزرگ مردي را از دست داد که به سرعت نمي توان براي آن جايگزيني متصور شد. آشنايي بنده با سردار شوشتري به سال 61 و غائله کردستان بر مي گردد. البته خدمتگزاري و مجاهدت سردار شوشتري پيشينه اي 30 ساله را در بر مي گيرد يعني از سال 58 تا 88 ايشان در تمامي ميادين مشغول خدمتگزاري بودند و کمتر رزمنده اي را سراغ دارم که 30 سال در حال گذراندن مأموريت و وظايف محوله در اقصي نقاط کشور باشند.
نجاتي: در عمليات والفجر يک که يگانهاي استان خراسان نيز حضوري فعال داشتند، در زير آتش سنگين دشمن و حجم گسترده آن براي نخستين بار، سردار شوشتري را با آن قد و قامت رشيد و رعنا ديدم که هدايت تيپ جوادالائمه(ع) را بر عهده داشتند. ايشان آن موقع مسؤول خط و محور عملياتي تيپ جوادالائمه(ع) بودند. به لحاظ گستردگي حجم آتش دشمن و شدت آتشبار بعثي ها، مانند والفجر يک سراغ نداريم و اين عمليات در اين زمينه کم نظير بود به گونه اي که يگانهاي رزم را زمينگير کرده اما ايشان هرگز خم به ابرو نياورده و شخصاً هدايت محور را با جسارت و شجاعت مثال زدني بر عهده داشتند. آن موقع من در تيپ امام رضا(ع) بودم و به جهت هماهنگي يگانهاي خراسان بزرگ جلساتي داشتيم. اما از والفجر 3 و در تيپ امام موسي بن جعفر(ع) که يکي از تيپهاي لشکر نصر بود بنده به عنوان معاون ايشان در خدمت اين عزيز قرار گرفتم و ايشان نيز فرماندهي تيپ را بر عهده داشتند. در واقع در بحبوحه عمليات والفجر 3 از نزديک با رشادتها و دلاورمرديهاي سردار شوشتري آشنا شدم.
مقدم: آشنايي من با اين بزرگوار از سپاه سبزوار و نيشابور آغاز مي گردد اما در نبرد موسوم به نبرد اهواز در ابتداي جنگ با ايشان و شهيد عليمرداني از نزديک برخورد داشتم. سردار شوشتري رفاقت و ارتباط عاطفي عجيبي با شهيد عليمرداني داشتند که بنده را تحت تأثير قرار مي داد.
* شخصيت سردار شوشتري را طي ساليان دراز همسنگري چگونه ديديد؟ به نظر شما چه عواملي سبب شد تا شوشتري، سردار شوشتري شود؟!
** شاملو: از ويژگيهاي بارز سردار شوشتري هوشمندي نظامي ايشان بود به طوري که با توجه به عرصه جنگ و مقتضيات زمان به عنوان يک رزمنده صفر و عادي حضور يافتند اما با از خودگذشتگي، تلاش و مجاهدت کم نظير توانسته به سرعت مدارج نظامي را کسب نمايند. به عبارتي ايشان جايگاههاي فرماندهي را به صورت انتخاب و انتصاب به دست نياوردند بلکه در پناه لياقت و خلاقيتهاي فردي و به صورت تجربي توانستند سلسله مراتب فرماندهي را طي نمايند. اين لياقت و شهامت پهنه وسيعي از ايران اسلامي يعني از قلل سر به فلک کشيده کردستان تا کويرهاي سيستان و بلوچستان و از خطه خورشيد تا خوزستان را در بر گرفت و اين وسعت سرزميني به وضوح بر شخصيت ممتاز ايشان گواهي مي دهد.
نجاتي: تمامي نيروهاي بسيجي و سپاهي در ميدان رزم شيفته ايشان بوده و سردار شوشتري را عميقانه دوست داشتند. ايشان فرمانده ميداني و عملياتي بودند و نه مديري پشت ميز نشين! . يادم مي آيد در والفجر 3 شجاعت و سماجت و تدابير نظامي ايشان باعث اسارت سرهنگ جاسم(داماد صدام) به همراه 500 نفر اسير ديگر عراقي شد. در آن عمليات عراقي ها به سرکردگي سرهنگ جاسم بر روي تپه اي که قرارگاه آنها بود مقاومت سرسختانه اي داشتند ولي سردار شوشتري با تاکتيکي شکافهاي موجود را پر نموده و پس از الحاق توانستيم عراقي ها را به طور مطلق محاصره نماييم. عراقي ها متوجه الحاق شدند پس سعي نمودند از تپه پايين آمده و با شکستن حصر فرار نمايند. در اين هنگام سردار شوشتري با ذکاوت خود متوجه شده و شخصاً وارد ميدان مبارزه شدند. عراقي ها که متوجه حضور سردار شوشتري شده بودند منطقه را زير آتش شديد خود قرار دادند به طوري که بر اثر حجم وسيع آتش آنتن بيسيم سردار شکسته شد و سردار دستور دادند تا با دور زدن عراقي ها و به محاصره درآوردنشان آنها را شکست دهيم. از طرفي صدام نيز با وعده و وعيد تلاش مي کرد تا نيروهاي خود را از محاصره برهاند و در نهايت تدابير نظامي و حضور ميداني سردار شوشتري باعث شکست و اسير شدن آنها شد.
مقدم: شوشتري به لحاظ سني بزرگتر از ما بودند بنابراين احترام خاصي بين نيروها و نگاه پدرانه اي نسبت به نيروهاي رزمنده داشتند و آنها را چون فرزندان خود مي دانستند. در واقع ايشان هم فرمانده بودند و هم پدر معنوي نيروها و اين دو ويژگي را توأمان با هم داشتند! . در همه امور پيشگام مي شدند و فراتر از شرح وظايف عمل مي کردند. نوک پيکان مشکلات و سختي هاي مبارزه سردار شوشتري را هميشه مي ديديم. در شبهاي عمليات شب زنده داري مي کردند و جزو اولين نيروهاي تک کننده قرار مي گرفتند و من اغلب مسؤول آماد و پشتيباني دوره هاي فرماندهي ايشان بودم. در يکي از صحنه ها من برخورد تندي با ايشان داشتم اما سردار شوشتري با متانت و لبخند گفتند: آقاي مقدم! اگر در مجموعه کوتاهي و ضعفي است من مقصرم! . من را ببخشيد! . اين در حالي بود که کوتاهي از ناحيه من بود و من نسبت به ايشان تندي نمودم.
شيرين ترين خاطره اي که از ايشان دارم زماني بود که خسته و کوفته شبانه به اهواز آمده و در يک اتاق مشترک از ساختمانهاي 5 طبقه خوابيديم. بايد بگويم که من به علت انحراف بيني، هنگام خواب خرخر مي کردم و همين اسباب زحمت و اذيت همسنگران مي شد و گه گاه اعتراض دوستان را در پي داشت. نزديک اذان صبح که بيدار شدم در نهايت تعجب ديدم سردار شوشتري حضور ندارد. به جستجوي سردار پرداختم و متعجبانه ديدم که ايشان در آبدارخانه خوابيده اند. سردار شوشتري با وجود خستگي مفرط راضي نشدند من را بيدار کنند با وجود اينکه فرمانده من بودند. آن روز از سردار خيلي خجالت کشيدم! . هر وقت در حرم مطهر ما را با لباس خدامي مي ديد رو مي کرد و مي گفت: من را دعا کنيد تا يا شهيد شوم و يا بتوانم راه شهدا را به نيکي ادامه دهم! .
در علت تأخير برگزاري کنگره بزرگداشت سرداران و 23 هزار شهيد خراسان که مباحثي مطرح مي شد تأکيد داشتند که عجله نشود تا کنگره اي در شأن و مقام شهداي خراسان برپا شود...!
* در اينجا بغض فرو خفته سردار مقدم سر باز کرد و اشک بر پهناي صورت وي جاري گشت. فضاي ميزگرد متأثر از پيامکي شد که پس از شهادت سردار شوشتري ميان همسنگران و همرزمان ديرينه وي رد و بدل مي گشت. سردار نجاتي متن پيامک را مي خواند! : «شهداي خراسان منتظر فرمانده شان بودند. بدون(سردار) شوشتري؛ لشکر شهداي خراسان يک سالار کم داشت! . حالا شهدا رخصت دادند تا برايشان کنگره برگزار کنيم! ».
* شهادت سردار شوشتري در منطقه سيستان و بلوچستان غافلگيرکننده بود! . چرا ديار محروم سيستان و بلوچستان قتلگاه شهيد شوشتري و محمدزاده و سايرين شد؟
** شاملو: سردار شوشتري به کرات در مناطق جنگي مجروح شده و جانباز 8 سال دفاع مقدس بودند. پايشان روي مين رفت! . شهادت نعمت الهي است و خيلي متفاوت است که در اولين روز جنگ شهيد باشي و يا پس از 30 سال شرايط سخت و خدمتگزاري به مردم، 30 سال شوخي نيست! . سردار شوشتري با وجود مسؤوليت و جايگاه خدمتي و همچنين مشکلات امنيتي موجود در سيستان و بلوچستان، تشخيص دادند که رأساً بايد پاي کار باشند. ايشان نيروي ستادي نبوده و صفي کار مي کردند، هدايت بيسيمي را بر نمي تافتند. البته تاکتيک نبرد عوض شده بود و با رويکرد فرهنگي درصدد اتحاد شيعه و سني و سران قبايل بلوچ برآمدند که امتداد اين رويکرد مي توانست در نهايت خنثي کننده نقشه هاي استعماري در عرصه تهاجم فرهنگي باشد. ايشان از آن روي در اين منطقه شهيد شدند تا «شهيد راه وحدت» لقب گيرند و از آنجايي که اين وحدت مي توانست مقدمه شکست دشمنان نظام باشد بنابراين اجر و مقام مضاعفي را به شهداي آن هديه مي نمايد.
نجاتي: سپاه نوک پيکان مبارزه با تهديدها و تهاجم هاي دشمنان و معاندان ايران اسلامي است بنابراين سردار شوشتري به اقتضاي نياز اين بخش از کشور، در منطقه حضور يافتند و در نهايت به فيض عظماي شهادت نائل گشتند.
مقدم: بعضي ها اين گونه القا نموده که شهادت سردار شوشتري و محمدزاده و... در سيستان و بلوچستان نشان ناکارآمدي و ضعف سيستم دفاعي- امنيتي مي باشد اما بر خلاف اين نظريه، اين اقدام تروريستي ضعف مفرط جريانهاي معاند و گروههاي معارض را مي رساند. عمليات انتحاري در اوج ناجوانمردي و در يک عمليات غيرمستقيم ميدان رزم شکل گرفته آن هم در يک اجتماع فرهنگي که جداي از مقامهاي نظامي، سران قبايل و مردم خونگرم منطقه نيز حضور داشتند. همان گونه که سردار شوشتري آرزو داشتند، شهادت ايشان سرمنشأ رفع مشکلات و معضلات منطقه خواهد شد، اين را درک نموده بنابراين آرزو نمودند در اين منطقه شهيد گردند.

شهيد شوشتري در گفتگو با جانشين اسبق نمايندگي ولي فقيه در نيروي زميني سپاه: احياگران ارزشهاي اسلامي

اشاره: حجةالاسلام والمسلمين محرابي از همان ابتداي تشکيل سپاه خراسان تقريباً عهده دار نمايندگي ولي فقيه در سپاه هشتم ثامن الائمه(ع)، لشکر 5 نصر، قرارگاه ثامن الائمه(ع) و جانشين نمايندگي ولي فقيه در نيروي زميني سپاه بود. مي توان چنين استنباط کرد که تمامي يگانهايي که سردار شوشتري فرماندهي آن را بر عهده داشته، ايشان نيز مسؤوليت نمايندگي ولي فقيه را بر دوش مي کشيد. وي در حال حاضر سرپرست نظارت و بازرسي شوراي نگهبان در انتخابات دراستان خراسان رضوي مي باشد. متن زير چکيده اي از نظرات وي در وصف شهداي عمليات تروريستي اخير در شرق کشور بويژه سردار سرلشکر پاسدار شهيد شوشتري و سرتيپ پاسدار شهيد محمدزاده مي باشد که تقديم حضور مي شود:
***
حضرت علي(ع) در نهج البلاغه براي مسلمان واقعي ويژگيهايي را مطرح مي نمايند. هنگامي که آن حضرت مصائب اطرافشان را فرا مي گيرد و به واسطه خوارج و ساير مسلمانان ظاهرنما و کساني که دلشان با حضرت نيست غم بر ايشان مستولي مي گردد، ياد اصحاب واقعي خود مي افتند و گريه مي کنند. حتي تعبير آن است که در جمعي با دست به صورت مبارک زدند و در وصف پيروان راستين چنين گفتند:«وقتي به جهاد دعوت مي شدند با اشتياق زايدالوصفي حضور مي يافتند، قرآن تلاوت مي کردند و بنا داشتند تا قرآن حقيقي را حاکم نمايند. با بدعتها مبارزه مي کردند و تلاششان بر احياي سنن و ارزشهاي اسلامي استوار بود. حضرت مي فرمايند که آنها به رهبرشان اعتماد و تبعيت محض از ايشان دارند.
وقتي حيات امثال سردار شوشتري را زير ذره بين قرار داده، مي بينيم که در برهه کنوني مصداق بارز فرمايشات امام علي(ع) مي باشند. اينها مردان بزرگي بودند که مانندشان کم يافت مي شود. مقام معظم رهبري در تشريح خواص طرفدار حق آنان را به دو گروه دسته بندي مي نمايند. 1 - عده اي از خواص مادامي که دنيايشان با منافع مادي گره خورده باشد، در جبهه حق اند و در صورت هر گونه آسيب به منافع مادي از مواضع و آرمانهاي خود عقب نشيني مي نمايند. 2 - بعضي از خواص سري در ماديات نداشته و براي آنان در دفاع از آرمانها و ارزشها، حد و مرزي نمي توان قائل شد. در واقع اين دو سردار سرافراز مصداق بارز اين نوع از خواص بودند که در واقع از آرمانهاي انقلاب ذره اي عقب ننشستند.
من چندين سال از نزديک با سردار شوشتري حشر و نشر داشته، اما يک بار هم نديدم ايشان از مشکلات خصوصي و عمومي خود چيزي مطرح نمايند. به قول خود سردار شوشتري، شهدا در زمانشان طوري نبوده اند که نسبت به خانواده، مظاهر مادي و... دلبستگي هايي نداشته باشند؛ از قضا با توجه به معرفت ديني اين عزيزان عاطفه و محبت به خانواده قابل توجه بوده است، اما آنان پيماني داشتند بين دنيا و آخرت که در آن عهدنامه، آخرت را انتخاب نموده بودند. لذا هيچ وقت «خود»شان محور نبوده و تفاوت اصلي آنان نيز با سايرين همين مي باشد. جاي خالي اين شجاعان هرگز و به سهولت پر نمي شود. باز هم رجوعي به فرمايشات حضرت علي(ع) مي زنم. اين امام مظلوم مي گويند که نسبت به يک برادر و مسلمان ديني علاقه وافري داشته و وي در چشمم بسيار بزرگ ديده مي شد. در علت بزرگي اين مؤمن نيز مي فرمايند که چون دنيا پيش چشم وي کوچک جلوه مي نمود و به تعبيري آنان از زير سلطه شکم و بندگي شکم رهيده بودند. ببينيد! اينها مرداني استثنايي بودند. از اول انقلاب تفحص نماييد که ميزان استراحت سردار شوشتري چه ميزان بوده است؟. پر واضح است که ايشان دائماً در مأموريت و انجام رسالت و وظايف محوله بوده اند. جالب آنکه سردار شوشتري در تمام دوران دفاع مقدس حضور داشته و بلکه ايشان خود محل مأموريت هايشان را انتخاب نمي کردند بلکه هر جا نظام و فرماندهي کل قوا مشخص مي فرمودند با ميل و رغبت و در اطاعت پذيري محض حضور مي يافتند. حتي پس از جنگ براي ايشان عرصه نبرد تمام نشد و مانند خيلي از همسنگران به کانون گرم خانواده برنگشتند و زماني را در طول حيات ايشان نمي بينيم که در مجاهدت و مبارزه نبوده باشند.سردار شوشتري علاوه بر استعدادهاي شاخص نظامي در جبهه فرهنگي نيز کارآمد و ماهر بودند. من در زمان فرماندهي قرارگاه حمزه(ع) توسط ايشان از نزديک کارکردهاي فرهنگي سردار را ديده بودم. شبها به اتفاق ايشان ميان روستاهاي محروم منطقه مي رفتيم و جلسات متعدد همگرايي داشتيم. با اينکه قرارگاه يک قرارگاه نظامي است ليکن به ميان مردم عادي روستاها رفته و فعاليتهاي فرهنگي انجام مي دادند. به بيان ساده، تلاش در جهت علاقه مند کردن مردم به نظام جمهوري اسلامي و اعتمادسازي از راهبردهاي ايشان بود. اين بينش حتي در سيستان نيز ادامه يافت و ترور سردار دقيقاً متأثر از جديت و پايبندي و اثربخشي فعاليتهاي فرهنگي در جهت حفظ وحدت و افزايش اتحاد مردمي بوده است. معارضان و گروههاي معاند به سرعت متوجه شدند که اگر اين کارکردهاي فرهنگي ادامه يابد، پايگاه خود را از دست مي دهند و وجهه پوشالي آنها تخريب مي شود. آمريکا و انگليس بر خلاف قوانين متعارف بين اللملي اين بي آبرويي و فضاحت را با جان خريده و خود را در معرض آشکار مسؤوليتي قرار داده و ريسک نموده تا سرداران بزرگوار را به شهادت برسانند. امثال سردار شوشتري در خارج از بدنه سپاه خيلي نادرند. افتخار مي کنم که مدتها همکار اين بزرگوار بودم.
علاقه مقام معظم رهبري(دامت برکاته) به اينها را ببينيد. رهبر نظام دلبسته و شيفته اين سرداران بودند. امام(ره) نيز همين گونه لذا مي فرمايند:«اگر سپاه نبود، کشور هم نبود».
امام علي(ع) در جايي مردم را به چهار گروه و دسته تقسيم بندي مي نمايند.
عده اي اهل شرارت و فساد بر روي زمين هستند و کارشان تنها فساد مي باشد، عده اي نيز اهل فساد بوده اما چون استطاعت فساد نداشته هميشه مترصد مي باشند و تعدادي نيز اهل شر و فساد نيستند، اما دلباخته دنيا و وجاهت دنيوي مي باشند که براي رسيدن به آن حتي به دين و ارزشهاي ديني متمسک مي شوند. شعار ارزش گرايي مي دهند، اما هيچ وقت ارزش گرا نمي باشند. اما دسته آخرين همه چيزشان را براي رضاي خدا صرف نموده و از خيلي چيزها مي گذرند. گاهي تا بدانجا محروم شده که منزوي نيز مي شوند. هر جا که نياز باشد جهت دفاع از دستاوردهاي نظام و انقلاب حضور مي يابند و در نهايت نيز شهد شيرين شهادت را مي نوشند.
سردار سرلشکر نورعلي شوشتري و سردار سرتيپ محمدزاده مصداق بارز چنين افرادي مي باشند. ان شاءا... خداوند توفيق دهد ادامه دهنده راه اين بزرگواران باشيم و کمتر از شهادت زيبنده و برازنده آنان نبود که گوارا باد بر آنها! .

گفتگو با گزينشگر سردار شوشتري
آقاي روشنک، چهره شناخته شده اي در ميان رزمندگان و پاسداران خراساني به ويژه نيشابوري ها است. بسياري از شهداي پاسدار و اعضاي قديمي سپاه توسط ايشان گزينش شده اند که سردار شوشتري يکي از اين بزرگواران مي باشد. ايشان در گفتگوي کوتاهي با خبرنگار قدس به بيان ويژگيهاي سردار شوشتري پرداخته است. ... خيلي از استادان در جامعه ما يافت مي شوند که شاگردهايي را تربيت نموده، اما بعداً پاي درس شاگرد خود نشسته اند! . من يکي از همان افراد مي باشم که در سال 58 و در سپاه نيشابور سردار شوشتري را پذيرش نمودم. آن هنگام بنده مسؤول پرسنلي و عضو شوراي فرماندهي سپاه نيشابور بودم که لباس برازنده سبز پاسداري را بر تن سردار شوشتري نمودم. طولي نکشيد که سردار شوشتري فرمانده من شد و البته به فرماندهي ايشان نيز افتخار مي نمايم. آن هنگام با معرفي فرمانده وقت سپاه نيشابور ايشان گزينش شده و خيلي زود با اثبات شايستگي و لياقت به فرمانده گروهان سپس فرماندهي گردان و ظرف دو ماه به فرماندهي عمليات سپاه نيشابور ارتقا يافتند. غائله جنوب خراسان و حوادث گنبد در اوايل انقلاب نيز به دست توانا و با فرماندهي ايشان ختم به خير شد. سپس نيز حوادث کردستان به وجود آمد که ايشان به اتفاق شهيد بابا رستمي و شهيد دهنوي حماسه ها آفريدند. همه ما جنگ را پايان يافته تلقي نموده اما براي «نورعلي» جنگ پايان نيافت و من يادم نمي آيد که براي ايشان جنگ پايان يافته تلقي شود. سردار شوشتري پدر معنوي پاسداران و رزمندگان خراسان به ويژه شهرستان نيشابور مي باشند و فرماندهي ارشد لقبي است که خود پاسداران به ايشان اعطا فرمودند. خالص ترين نيروهاي سپاه نيشابور تحت تأثير «نورعلي» رشد نموده و من هم خيلي زود با جان و دل فرماندهي ايشان را پذيرفتم. من غبطه مي خورم به مقام شامخ «نورعلي» و به ياد ندارم که ايشان حتي غيبت برادر مؤمني نموده باشد و متذکر مي شد که مبادا خانواده شهدا فراموش شوند. همسر مکرمه ايشان در واقع پدر فرزندان هم بودند زيرا سردار شوشتري هرگز پس از قطعنامه هم ماندگاري مشخصي در ميان خانواده نداشت. همين جمعه گذشته در جلساتي که با مهندس ترکان جهت طرحهاي عمراني سيستان و بلوچستان داشتيم از قضا «نورعلي» کفشهاي نويي خريداري کرده و آقاي سعيدي از بچه هاي قديم تخريب خراساني به شوخي به ايشان مي گفت که حاج آقا! کفش نو چرا؟! ما که بزودي شهيد مي شويم! . ضمناً به آقاي ترکان هم با مزاح گفتند که اين طرحها به جايي نخواهد رسيد زيرا سردار بزودي شهيد مي شوند! . اما پس از گذشت چند روز فهميديم که خون سرخ سردار شوشتري و ساير شهدا سبب رويش بوستاني از لاله ها در منطقه کويري سيستان و بلوچستان خواهد شد و به کوري چشم دشمنان، به برکت خون اين شهيدان تغييرات شگرفي را در خود خواهد ديد. ان شاءا...
چند عکس منتشر نشده و جالب از سردار شهید سرلشکر شوشتری که از آرشیو کنگره بدست آوردم تصویر اعطای اولین درجه سردار در توسط فرماندهی معظم کل قوا

rahill20 — Tue, 22 Sep 2009 13:28:18 GMT

از ماست که برماست!

rahill20 — Thu, 16 Jul 2009 19:30:18 GMT

اصل مصاحبه این بنده خدا رو می تونید در جام جم ۳۱/۳/۸۸ مطالعه بفرمایید که بعد آن مصمم شدم یاداشتی بزنم. به هر حال زعفران بخشی از حیات اقتصادی خراسانی ها است!

درج در قدس ۲۲/۴/۸۸

«زعفران» محصولي است که ريشه در تاريخ کهن ما داشته و ايرانيان از ديرباز علاقه و رغبتي خاص نسبت به آن داشته اند.
بسياري از ديرينه شناسان علم اقتصاد، سرزمين ماد را خاستگاه زعفران مي دانند. همچنين ايرانيان ضمن صدور زعفران به بسياري از نقاط جهان باستان، خواص آن را به يوناني ها، رومي ها، چيني ها و اقوام سامي از جمله عربها معرفي کردند و شيوه زراعت آن را در سده هاي اول تا چهارم هجري به امتهاي اسلامي پيرامون مديترانه آموختند. در عصر هخامنشيان زعفران براي تزئين گرده هاي نان و معطر کردن خوراکيها به کار مي رفته است.
در دوره پارتها زعفران ايران به يونان و روم مي رفت، بعداً چين هم از مشتريان زعفران ايران شد. در عصر ساسانيان کاشت زعفران در قم و بون نيز رايج شد و مرغوبيت محصول آنها شهرت يافت.
حکمفرمايي بلامنازع ما در عرصه توليد و صادرات طلاي سرخ منحصر به دوران باستان نبود و در ساليان گذشته نيز 90 درصد از توليد جهاني اين محصول بر عهده ايران بوده، اما متأسفانه با اهمال و سردرگمي مديريتي رفته رفته سهم ما در بازارهاي جهاني روند نزولي به خود گرفته، به گونه اي که اکنون سهم 60 درصدي را به خود اختصاص داده که دلايل متعددي نيز براي آن بيان شده و در حوصله اين نوشتار نيست.
در همين زمينه چندي پيش مديرکل دفتر گل و گياهان زينتي و دارويي وزارت جهاد کشاورزي مصاحبه اي را در زمينه طرح نجات زعفران با يکي از رسانه ها انجام داد که حکايت سردرگمي و انفعال متوليان اين سازمان در عرصه تصميم گيري و تصميم سازي براي اين محصول مهم مي باشد.
معتقدم روي اين مصاحبه نمي توان لفظ مصاحبه را اطلاق نمود، بلکه بيشتر به طنزي مي ماند که از زبان يک مدير ارشد سازماني مرتبط با زعفران براي خنداندن مردم بيان شده است.
وي در مواجهه با بسياري از پرسشهاي اساسي و مهم اظهار بي اطلاعي مي نمايد، در حالي که در بخشي از سخنانش از عصر انفجار اطلاعات نام مي برد.
اين مديرکل عريض و طويل! ، در پاسخ به تعدادي از سؤالهاي از واژه هاي «فکر مي کنم» و «شايد» و... بهره مي برد تا پي به اشراف اطلاعاتي اش! در مقوله مهمي چون زعفران که با منافع اقتصادي بخش اعظمي از خراساني ها نيز گره خورده، ببريم. به عنوان مثال وقتي از وي سؤال مي شود؛ پارسال ميزان واقعي توليد زعفران چقدر بوده؛ چنين پاسخ مي دهد:«فکر مي کنم 60 تا 70 تن بيشتر نبود! » و يا در جواب «چند گرم به بالا مي تواند فله حساب شود؟»، مي گويد:« ميزانش را نمي دانم! ». هنگامي که از وي سؤال مي شود: «چقدر از سطح زيرکشت ما از آبياري نوين استفاده مي کند؟» پاسخ مي شنويم که «من آمار و اطلاعاتش را خيلي به روز ندارم! » و اين بي خبري آماري موجب اعتراض مجري قرار مي گيرد و خطاب به وي مي گويد: «اما شما بايد از آمار و اطلاعات حوزه فعاليتتان آگاه باشيد». دردناکتر آنکه اين مقام مسؤول حتي از قيمتهاي داخلي و خارجي اين محصول نيز اظهار بي اطلاعي مي نمايد! که بازخواني آن خالي از لطف نمي باشد.
- الان هزينه توليد چقدر است؟ «فکر نمي کنم قيمت تمام شده بيش از يک ميليون تومان باشد! ».
- رئيس انستيتوي صنايع غذايي خراسان اعلام کرده بود که قيمت هر کيلو زعفران حتي به 5 ميليون تومان هم رسيده است؟! . «من در جريان نيستم! ».
- قيمت جهاني زعفران به چه حدودي رسيده است؟ «اطلاعي ندارم».
- آيا قاچاق زعفران با توجه به رشد قيمتها افزايش يافته است؟! .«اين را بايد از نيروي انتظامي بپرسيد! ».
- براي برنامه پنجم پيش بيني کرده ايد که ميزان صادرات را به چه ميزان برسانيد؟. «اگر لازم باشد آمار آن را مي گيرم و به شما تحويل مي دهم! ».
***
آنچه براي من بيش از همه زجرآور شد، سخن طعنه آميز آن تاجر افغان در کوپه قطار مي باشد که مدعي است مؤسسات تحقيقاتي آمريکا اعلام کرده اند؛ زعفران هرات به لحاظ کيفيت و طعم، مطلوب تر از زعفران ايراني است و فاتحانه مي گويد، بزودي زعفران افغانستان در بازارهاي جهاني جايگزين زعفران ايران مي شود!

غنی سازی محصولات غذایی با....!

rahill20 — Thu, 02 Jul 2009 08:38:18 GMT

خب! خیلی از دوستان رو مکدر و افسرده و شوریده حال یافتم. احتمالا بخاطر گرمای فصل صیف و موسم خرماپزونه که دچار این حالت شدیم. وقتی گفته میشه شدیم یعنی اینکه منهم....!

لذا احساس کردم برای تغییر ذائقه و دگرگونی روحی دوستان این گزارشم رو بذارم. البته متاسفانه بازهم مافیای اقتصاد و پول پرستان که همه چیز رو از زاویه تنگ ثروت می نگرند سعی کردند اصل نوشابه رو از بنده بگیرند اما خب! یعنی شان خادم فرهنگی و رسانه ای آقا علی بن موسی الرضا(ع) را می شود با کرور کرور تومان عوض نمود؟! هیهات!

منبع روزنامه قدس/متن و عکس از احمد فیاض

ظاهراً در فرآيند توليد محصولات غذايي؛ سهمي را بايد به حشرات اختصاص داد تا با غني سازي مضاعف آن محصول، ويتامينهاي بيشتري دامنگير مصرف کننده شود. متأسفانه استمرار چنين غني سازي هاي نامرسومي! را هر از چند گاه شاهد مي باشيم و در جديدترين نوع آن نيز يک عنکبوت از يک بطري نوشابه متعلق به شرکت... سر درآورد.
يکي از شهروندان که به شدت از اين ناهنجاري بهداشتي عصباني شده، با ارائه اين بطري نوشابه به صورت کاملاً سالم و پلمب شده، عنکبوت سياه رنگي را نشان مي دهد که احتمالاً به قصد غني سازي محصول و يا با نيت شناکردن وارد شده و به دليل ناآشنايي با فن شنا و همچنين حضور نداشتن نجات غريق! در صحنه، غرق شده است.

البته ما هم راضي به افت فروش و يا ضررهاي مادي و معنوي به اين کارخانه و ساير شرکتهاي مشابه نبوده ونيستيم، اما ظاهراً کشور ما از معدود بلادي است که چندان به مباحث بهداشتي و رعايت استانداردهاي بين المللي و نقش مهم ناظران آزمايشگاهها بها داده نمي شود و نبايد از اين واقعيت تلخ به سادگي عبور نمود. بارها ديده شده که متصدي آزمايشگاه فلان شرکت و يا فلان کارخانه محصولات غذايي در مواجهه با چنين پديده هايي با خونسردي تمام پاسخ مي دهد که خب! فکر مي کنيد به خاطر رؤيت يک عنکبوت، کارخانه پلمب مي شود... !! .

طنز:خاطرات یک مرده از نظام بانکی!!!

rahill20 — Fri, 19 Jun 2009 01:32:18 GMT

منبع:روزنامه قدس مورخه ۲/۳/۸۸- نویسنده:خودم!!!(نه اینکه تریپ خبرنگاری می خوام بگیرم بلکه از بابت اینکه مطمئن بشید هنوز در قید حیاتم!)

http://www.qudsdaily.com/archive/1388/html/3/1388-03-02/page36.html#6

در عصری که تکنولوژی، ناپایدار است و نانوتکنولوژی جولان می دهد؛ حدیث تولد تا مرگ آدمی نیز رنگ و بویی مدرن و حتی پست مدرن بخود می گیرد.

...فرآیند تولدم با نواختن نخستین ضربه کف دست بر پشتم آغاز گردید!. در حالیکه نخستین «وَنگ» هایم، فضای بیمارستان را تحت الشعاع قرار داده؛ اطرافیانم لبخند زنان به والدینم و یکدیگر تبریک می گفتند. پرستاری که خونابه دستانم را پاک می کرد، با خونسردی چیزی را تحویل والدینم داد!. راستش در آن بلبشوی هیجان آمیز؛ نه پرستار و نه والدین و نه دیگر اطرافیانم بدرستی نفهمید که آن دفترچه کذایی موسوم به «پس انداز آتیه» چگونه در دستان کوچک من جای گرفت!. تمامی بر و بچی که همزمان با تولد من پا به عرصه حیات گذاشته،مشابه این دفترچه را در دستان خود می دیدند. این معما از بدو تولد حل ناشدنی و مبهم باقی ماند!. سئوال بی پاسخی که در زمره اسرار خلقت متولدین قرن طلایی فوق مدرن، بشر را همواره قلقلک می داد!. آیا این دفترچه های پس انداز، محصول فرآیند یک تولد و تبلیغات مدرن بود و یا در شلوغی و استرس لحظه ها، توسط افرادی بطور مرموزانه در دستان اطفال جای گرفت...؟!. بعدها که بزرگتر شدم فهمیدم که این هدیه ده هزار تومانی از فلان بانک به نوزادان تازه متولد بوده که پیآمد اعمال ضوابط سیاستهای پولی همه بانکهای دولتی و غیر دولتی و موسسات مالی و اعتباری و... در قالب شیوه های نوینی بوده تا امکان رقابت واقعی و شفاف وجود داشته باشد. دوران پست مدرن ایجاب می کرد تا بسترسازی برای ارائه خدمات بانکی ایده آل! تا آنجا نفوذ نماید که حتی بستر تولد را نیز دربر گیرد!.

خلاصه در همان چند روز اولیه حیات به پاس هدایای اقوام و آشنایان مبالغی رهسپار این دفترچه شد و با افزایش روزافزون هدایای نقدی و سیر صعودی ریالی آنها؛ لبخندهای حاکم بر لبان والدینم نیز پررنگ تر می شد. در لفافه خنده های نمکین والین بخوبی آینده نگری و امید موج می زد. همزمان با آشنایی با واژه هایی چون پول، ریال، پس انداز و... از جوایزی می شنیدم که ظاهرا دستمایه ی امید بخشی والدینم بودند. کوه سکه طلا، آخرین مدل اتومبیل روز، تحویل یکدستگاه آپارتمان، هزاران متر اسکناس و... از جمله جوایزی بود که در لالایی های مادر و لبخندهای پدر، من را کنجکاو کرده بود!. از همان عهد طفولیت، زرق و برق سکه ها، چشمانم را خیره کرده و همیشه آرزوی داشتن یک ماشین اسباب بازی مدرن تری را داشتم. اما همه دعوت به صبرم نموده و نوید دریافت سکه های بیشتر و واقعی تر و خودروی شیک مدرن تری را می دادند.

با گذشت زمان، پس انداز من نیز افزایش چند برابری یافته و میلیونی شده بود!. اندک اندک معنای تبلیغات اغراق آمیز و افراطی را فهمیده و بر بخت بد خود لعنت می فرستادم. بنظر شما اغراق آمیز نبود؟!. در حالی پا به مدرسه گذاشته که آرزوی «قان قان» بازی با یک ماشین اهدایی از بانک همچنان بر دلم سنگینی می کرد!. در رویاهای کودکانه ام، کسانیکه برنده خوش شانس لقب گرفته و ماشین بازی مرا به یغما برده را مورد ضرب و شتم قرار می دادم اما بازهم امیدوار باقی ماندم.

این هنگام بود که والدینم تصمیم به جابجایی سپرده هایم گرفته و بر اساس حس آینده نگری، آنها را به بانک دیگری انتقال دادند. ظاهرا این بانک جوایز بیشتری می داد و کوه سکه های اهدایی اش،فراتر از اورست رفته بود!. در عرصه این هجوم تبلیغاتی بانکها همچنان امیدوار باقی ماندم. حالا آرزو های من نیز بلند پروازانه تر گشته و در حسرت دوچرخه ای چشم به قرعه کشی بانکها داشتم!. آنان که عاقلانه تر عمل کرده از محل برداشت همان پس اندازها برای خود دوچرخه ای گرفته و با تک چرخ زدن مرا به سخره می گرفتند. وارد دوران راهنمایی و دبیرستان شده و والدینم متوسل به بانکهای خصوصی شدند. آن دوران، عهد خصوصی سازی بانکها بود و من که حتی با بدبیاری تمام، دوچرخه ای نیز دست و پا نکرده با مشورت والدینم، سپرده ها را به بانک خصوصی انتقال دادم. آزادی عمل بیشتری در بانکهای خصوصی پدیدار گشته و از طرفی قانون کهنه تبلیغات نیز توسط کمیسیونها و کارگروه های فرهنگی مجلس بازنگری شده بود!.

اما بدشانسی های من تمامی نداشت!. نه تنها دوران دبیرستان بلکه دانشگاه را نیز به پایان رسانیدم!. با دوندگی های بی امان توانسته بودم از محل سپرده هایم، وامی دست و پا کرده و شغلی را برگزینم. برای ازدواجم نیز با این بهانه که قبلا وام گرفته !، مجددا سپرده گذاری نموده و در بوروکراسی پیچیده نظام بانکی پیروزمندانه وام دیگری گرفتم!. حالا عاقل تر از هر زمانی به فضای سالم تبلیغاتی بانکها همراه با تاکید بر نیات خیرخواهانه آنها، اطمینان یافته و شانس خود را به بخت آزمایی مبدل نکردم!. گرچه نیم نگاهی به برنده شد در عرصه رقابت تنگاتنگ مشتریان بانک ها داشتم اما سعی نمودم حداقل با دریافت وام هایی از محل سپرده هایم معضلاتی چون مسکن و... را برطرف نمایم. محصول سپرده گذاری از دوران طفولیتم تنها تعدد وامهایی بود که با فرا رسیدن اقساطشان عمر مرا کوتاه تر می نمودند!. وضعیت مخرب بانکها، ساماندهی شده و دیگر از تبلیغات غیرواقعی و مروج مادیگرایی و تجمل گرایی خبری نبود!. بگذریم که بانکی باقی نمانده تا سپرده ای را جذب نماید!. عده ای بحث کهنه و نخ نمای بدهی های کلان دولت به بانکها را عامل ورشکستگی بانکها می دانستند. توان اعتبار دهی بانکها بشدت سیر نزولی یافته و در این وانفسا هر گروه، دیگری را متهم می نمود.

من نیز مدتها مرده بودم!!. وراث من که سنجیده تر عمل کرده بدون هر گونه ریسکی از برداشت همان سپرده ها!، هزینه دفن و کفنم را فراهم نموده و تنها لاشه دفترچه را به همراه من به یادگار در قبر گذاشتند!. البته اینکه آنان گذاشته و یا همان دستهای مرموز وقت تولد، لاشه دفترچه را در قبرم قرار داده معمای لاینحلی است که من و سایر مردگان را به شگفتی وا داشته است!.

اکنون و در دوران برزخی ام، مدیریت پاداش و رضایتمندی مشترکین را درک می کنم!. خبری از دیوان سالاری نظام بانکی نیست و من بی محابا در تاریکی قبرم با مرور بر تاریخ حیاتم همچنان چشم انتظار دریافت پاداش اعمال خیرخواهانه ام در قالب نظام شبه ربوی بانک ها می باشم اما همچنان غافل...!!!.

پاسخی ساده بر سئوال مهم رای دهندگان به میرحسین موسوی پس از انقلاب 22 خرداد 88!

rahill20 — Sat, 13 Jun 2009 05:29:18 GMT

خجسته باد این پیروزی

پس از پیروزی قاطع و حداکثری دکتر احمدی نژاد در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، نخستین پرسشی که در ذهن رای دهندگان و طرفداران میرحسین موسوی با چاشنی بهت و حیرت جای گرفت این بود:« در حالیکه شواهد و قرائن بر حسب ظاهر کاملا به نفع آنان بوده و طبیعتا نبایستی کسی غیر از کاندیدای آنان سر از صندوق های رای بیرون می آورد؛ چه عواملی حماسه 22 خرداد 88 را به نفع مردم و سپس کاندیدای رقیب رقم زد»؟!. به ویژه آنکه فاصله شگرف کاندیدای منتخب آنان با دکتر احمدی نژاد همراه با دیگر تمهیدات بکار رفته در ستاد انتخابات نظیر حضور نمایندگان کاندیداها در شعب رای هنگام شمارش آرا، هر گونه شائبه دخل و تصرف و یا تخلف انتخاباتی را بی رنگ می نمود و مشاهده ضریب امنیت بالا در حفط و صیانت از آرا نیز مزید علت شد تا پرسش پارداکس گونه شکل گیرد که می بایستی به آن پاسخ داد.

طبیعی است هنگامیکه کاندیدای مورد نظر آنان ساعاتی قبل از پایان رای گیری با صدور اعلامیه ای وهم آلود خود را پیروز قاطع میدان انتخابات دانسته و نوید جشن و شادمانی در شامگاه میلاد حضرت زهرای مرضیه(س) را می دهد از طرفداران نیز انتظاری جز این نمی رفت. استناد آنان نیز به شور انتخاباتی شان در قالب کارناوال های تبلیغی و تاثیرپذیری از شعار موهوم «ما بی شماریم» است که در نگاه سطحی آنها را به یک موج پیروز در عرصه انتخابات مبدل نموده بود.

1- جهت پاسخگویی به این سئوال ذکر مثالی ضرورت می یابد که در عین سادگی می توان مهر تاییدی بر پروسه پاسخگویی وارد نمود. بطور معمول کسانیکه در ابتدا پای بر ساحل دریا می گذارند مرعوب امواج دریایی شده که با جذایتهای بصری خود هر گونه تمرکز بر ذات دریا را از بیننده سلب و خوف و هراس را در دل وی جای می دهند. به عبارتی اقتدار و عظمت دریا را در امواجی که بر ساحل کوبیده می شود مشاهده نموده و دچار خطای سنجش می شوند. واقعیت آنست که صیادان و ساکنین سواحل به هیچ عنوان از امواج نهراسیده بلکه بیم و خوف عمیق آنان از خود دریای باشکوهی است که در عین آرامی وقارگونه اش بسیار مهیب و باصلابت می باشد. وانگهی منشا قدرت امواج نیز در دل دریا نهفته که از دید تازه واردان پنهان مانده است. آنان کسانی را بیاد می آورند که مقهور قدرت و شکوه دریای به ظاهر آرام شده و در دل دریا جان باخته اند و لذا قدرت امواج را سطحی ارزیابی نموده و بیشتر از اقتدار دریا حرفها به میان می آورند.

2- فضای تبلیغی و افراط گونه قبل از انتخابات نیز بی شباهت به امواج دریا نیست که در آن طرفداران میرحسین موسوی محو قدرت مقطعی آن شده و از دریای باعظمت توده های مردمی که هوادار بلامنازع دکتر احمدی نژاد بشمار می رفتند غافل شده بوند. در واقع آنان را غرور کاذب چنان فرا گرفته که توان تجزیه و تحلیل منطقی و بر مبنای واقعیت از آنها سلب شده و واقعیات را بگونه ای دیگر تفسیر می نمودند. سوء استفاده از رنگ سبز و بهره برداری انتخاباتی از باورهای مذهبی مردم سبب شد تا بسرعت نماد سبز بعنوان معیار شناسایی طرفداران میرحسین موسوی در شهرهای بزرگ توسط آنان بکارگیری شود. انواع و اقسام مدهای جدید تبلیغی نظیر مانتوهای سبز، دستبندها و پیشانی بندهای سبز و دیگر علائم سبزفام که در بعضی مواقع نیز هتاکانه مورد استفاده قرار گرفت همراه با سکوت نسبی سایر کاندیداها در کنار عدم استفاده از نماد خاص توسط آنان، فضای مجازی ای را بوجود آورد تا بر حسب ظاهر در هر کوی و برزنی(کلان شهرها) شاهد حضور پرشور و پر رنگ طرفداران میرحسین موسوی باشیم. این ترفند وارداتی انتخابات؛ مورد اقبال قشرهای متمول و روشنفکرنماهای داخلی و بخشی از جوانان موسوم به سوسول شد و با توجه به اینکه این گروه برخوردار از امکانات رفاهی مناسب و جز دهکهای بالای جامعه بشمار می روند لذا با جولان ماشین های پر زرق و برق و راه اندازی کاروان های سبز تبلیغی مکانیزه اینگونه القا شد که آنان طیف گسترده و بی چون و چرای برنده در عرصه انتخابات می باشند. از طرفی گرچه شاهد کاروان های تبلیغی طرفداران سایر کاندیداها در سطح کلان شهرها نیز بودیم اما باید اذعان داشت که در مورد علاقمندان دکتر احمدی نژاد که معمولا از سطوح میانی اجتماع و دهکهای پایین جامعه و بنابر بر فرموده امام راحل از طبقه کوخ نشینان(نابرخوردار) تشکیل یافته راه اندازی چنین کاروان های تبلیغی اشرافی میسر نبوده و با روح قناعت و اسراف گریزی و شرایط اقتصادی آنان نیز جمع نمی شد. در سایر استان های کم جمعیت و روستاها و نقاط محروم کشور نیز که بافت سنتی و منحصر بخود را داشته اصلا مجال عرض اندام به شیوه های تبلیغی طرفداران میرحسین نداده و آن را نوعی ناهنجاری دانسته و محکوم می کردند.

3- با نزدیک تر شدن به موعد انتخابات روند افراطی در کارناوال های تبلیغی طرفدار میرحسین موسوی نیز تشدید شد و رنگ و بوی ناامنی و ایجاد مزاحمت و تعرض به جان و مال و ناموس طرفداران دکتر احمدی نژاد ایجاد شد که شاهد نمونه های البته نادری در سطح کلان شهرها بودیم. این عدم احساس امنیت و موج سواری تهدیدآمیز علاقمندان میرحسین سبب شد تا توده های طرفدار دکتر احمدی نزاد رویکردی همراه با طمانیه و صبر پیشه نموده و کمتر در خیابانها خودنمایی نمایند. موج سواری در عرصه سیاست، ترفند پوسیده ایست که نمونه شاخص آن را در 18 تیر 78 شاهد بودیم اما هنگامیکه دریای پرتلاطم مردمی در 23 تیرماه همان سال به میان خیابان ها آمده بخوبی متوجه ناکارآمدی آن شده و در سیر صعودی شعور سیاسی و اجتماعی آحاد جامعه نیز از حیث انتفاع خارج شد جز در گروه اقلیتی که تامین منافع سیاسی و اقتصادی خود را در ترویج آن می دیدند که رگه هایی از آن را در انتخابات اخیر ملاحظه نمودیم و البته بار دیگر نیز پوچی چنین روشهای مذمومی به اثبات رسید. مجموعه عوامل فوق سبب شد تا در فضایی وهم آلود تصور موهوم «ما بیشماریم» در کلان شهرها یکه تازی نماید اما در ادبیات دریا، موج، بخش ناچیزی از عظمت و اقتدار دریا را ترسیم می کند که لحظه ایست و ناپایدار و مساحت خردی از دریا را در بر می گیرد. نتیجه آنکه در میدان عمل و در روز انتخابات؛ دریای عظیم مردم و علاقمند به منش سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و... دکتر احمدی نژاد، پای به گود گذاشته و با غافلگیری موج سواران، حماسه ای ستودنی و انقلابی دیگر را خلق نمایند.

4- اما نکته ظریف و جالب توجه آنکه به موازات ترفندهای تبلیغی غیرمتعارف و شعاری و احساسی در روزهای پایانی در فضای تهدید و ارعاب و جنگ روانی دیپلماسی ناکارآمد «ما بی شماریم» از سوی طرفداران میرحسین موسوی سبب شد تا اقلیتی از طرفداران کاندیدای پیروز یا به سمت جبهه ی رقیب پیوسته و یا نیز ارای خود را به صندوق سایر کاندیداها بیاندازند. در واقع اینگونه می توان استنباط کرد که آرای قطعی و حقیقی دکتر احمدی نژاد در محیط متعادل انتخاباتی بیش از ارقام موجود است و بالعکس آن که آرای کاندیدای مغلوب نیز کمتر از میزان موجود می باشد که در جای خود باید مورد کالبدشکافی قرار گیرد. در نهایت آنکه اکنون طرفداران و علاقمندان رقیب بایستی با رجعت به اصل خردورزی و پذیرش واقعیات و همچنین تمکین از رای اکثریت مردم راه خود را از پویندگان مفاسد اقتصادی و سیاسی و فرهنگی جدا نموده و در سلک حامیان دکتر احمدی نژاد و البته دولت کریمه درآمده و به جبرانه عدول از استعداد مهیب مردمی و نیروی شگرف ملت و به پاس احترام به این خیل عظیم رویکردی مناسب و ارزش محور و ظلم ستیزانه پیشه نمایند. انشاء الله

دوبس دوبس سید!

rahill20 — Wed, 10 Jun 2009 05:11:18 GMT

کمیته x رمز عملیات را اعلان می کند

دوبس دوبس سید!

جای گردان با کارناوال عوض می شود

و در این کارناوال، پدر بسیج ایران!

چراغ سبز نشان می دهد

دشمن سرگردان نیست

او عطر کاپوچینو، کاپتان بلک را خوب می شناسد

واشنگتن پست، آسوشیتدپرس و... دستور عقب نشینی می دهند

بهائیان با نهضت ازادی هورا سر می دهند

و هلهله کنان هم آواز می شوند

دوبس دوبس سید!

########

در معرکه رقص سبزها

خبری از شقایق های سرخ نیست

لاجرم، پدر شهید «جهان آرا» خون گریه می کند

رمز عملیات بیت المقدس که « یا علی بن ابیطالب(ع)» بود؟!

و زیر لب به تلخی زمزمه می کند

«ممد نبودی ببینی شهر آزاد گشته...!!!»

مادر شهید «صیاد شیرازی» می گوید: عرب نیستم

مصلی؟! نه! ایران او را در می یابد که

«بالروح، بالدم نفديك يا محمود»

######

فرق گفتمان عدالت

با رمز «فزت و رب الکعبه» علی (ع)شکافته می شود

و تیغ تیز ناکثین و قاسطین و مارقین

چفیه مولا را به رنگ خون در می آورد

و اینجا....

فرق شکافته ناموس انقلاب، در معرض دید جهانیان قرار می گیرد

اما با حریر سبز

ناکثین و قاسطین و مارقین رنگ عوض کرده اند

و در این ملونه

دوبس دوبس سید؛ آبروداری می کند

وااسفا! دولت نهم آبروی ایرانیان را در جهان برده است!

«آقازاده»؛ ملحفه ی چندین هزار تومانی اش را

به رنگ سبز آراسته

و بر تختخواب 63 میلیون تومانی اش چمباتمه زده

ریتم تند دوبس دوبس سید

آرامش را به اتاق سبز آورده!

خسته از حرکات موزون ماشین سبزش

جوان پابرهنه را به یاد می آورد

که در هوس شوم رای شکنی اش

و با اندیشه انتقام یک بوسه

لبهای «گدازاده» را به عکس «محمود» دوخته بود

دوبس دوبس سید! دوبس دوبس سید!

#####

راستی! اسرائیل هم به جرگه تبلیغات علیه دولت کریمه می پیوندد

و «آقا» چه غریبانه!

جوانان را به هوشیاری فرا می خواند

بعضی ها حشر تلاوت کرده و عاشورا خوان، پای بر ستادها می گذارند

فرج نجوا می کنند

خلاصه «همی گویند در تسبیح و تهلیل

که یارب عاقبت محمود گردان»

....در این میان

رضازاده نیز «یا ابوالفضل» را بر قامت «محمود»ش فوت می کند

حماسه خرداد در پیش است

قلب نسل عاشورائیان می طپد

فتحی بزرگ در راه است

آری! دوبس دوبس سید؛ اندک اندک، رنگ می بازد

آجرك الله يا صاحب الزمان

rahill20 — Sun, 17 May 2009 19:39:18 GMT

آجرك الله يا صاحب الزمان

خاک بر سر کنم ومویه کنان می گریم
در غم دوری تو سر و نهان می گریم

انالله و انا الیه راجعون

روح ملکوتی اُسوه عارفان ، عالم ربانی ، فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان جهان

حضرت آية الله العظمی

محمد تقی بهجت

« رحمة الله علیه »

به ملکوت اعلی پیوست ، این مصیبت عظمی را به ولی الله الاعظم

« عجل الله تعالی فرجه الشریف »

و عموم شیعیان جهان تسلیت عرض می کنیم .

پلشتی های شهر من!

rahill20 — Wed, 13 May 2009 10:13:18 GMT

وبلاگ عکس من نیز با همین موضوع بروز است

http://fayazphoto.blogfa.com/

این یادداشت حقیر با عنوان سرکیسه کردن میهمانان نوروزی در پناه اهمال مسئولان! در مورخه ۱۸/۱/۸۸ در روزنامه درج شد و نگاهی به فرهنگ غلط میزبانی بضعی از ما ایرانیها و بصورت خاص مشهدی ها دارد که در تعارض کامل با سیاستهای جذب توریسم بصورت حرفه ای می باشد.

شوک حاصله از کسب رتبه دوم جذب مسافران نوروزي براي اولين بار در تاريخ خراسان آن چنان غيرمنتظره بود که بسياري از مديران و شهروندان خراساني موفق به هضم آن نشده اند.
اختلاف آماري شگفت با صدرنشين جذب ميهمانان نوروزي، يعني استان مازندران، به بيش از دو ميليون و 400 هزار نفر مسافر رسيده و غافلگيري متوليان اين عرصه را سبب شده است.
در بررسي و واکاوي اين مهم مي توان دلايل متعددي را متصور شد که هر کدام خود نقدي جداگانه را مي طلبد. مؤلفه هايي که در حوزه سخت افزاري و نرم افزاري صنعت گردشگري و جذب توريسم مذهبي قابل تحليل مي باشد.
بنا به اذعان کارشناسان صنعت گردشگري، نخستين گام در جذب گردشگر، ارتقاي کمي و کيفي فرهنگ ميزباني است و گسترش و آموزش اين فرهنگ و ميهمان نوازي مدرن بر پايه آموزه هاي انساني و اخلاقي را يک ضرورت و اصل مي دانند.
مي توان يکي از دلايل عمده کاهش مسافر و نزول ماندگاري در نوروز امسال را به اقليتي از ميزبانان نوروزي نسبت داد که متأسفانه فرهنگ شايسته اي را در ساليان قبل از خود بروز نداده و موجب ثبت خاطرات تلخي بر ضمير ناخودآگاه زائران شده اند.
ديدگاه عاميانه و ناپسندي در بعضي از صاحبان صنوف مرتبط با ميهمانان نوروزي رايج است که مي گويد، بايد به هر نحوي، ولو غيرشرعي و غيرقانوني، سبد اقتصادي گردشگر را به تاراج برد.
نمي توان با سرپوش گذاشتن بر اين واقعيت تلخ و مذموم به سادگي از کنار آن عبور نمود، چرا که افت فاحش آمار جذب مسافران نوروزي قابل بخشش نمي باشد. برخي از متصديان صنوف در خراسان رضوي آگاهانه و يا ناآگاهانه در کنار ضعف آشکار بازرسان مجامع صنفي و ناظران بازرگاني و... با اجحاف به مسافران، قيمتهاي غيرواقعي را عرضه کردند.
طبيعي است مسافران عطاي سفر مجدد را به لقايش بخشيده و هوس سفر به اين شهر و ديار را به ذهنشان خطور نخواهند داد.
خانواده اي از ديار کرمان به تلخي از اجحاف غيرمنصانه در سوپري هاي کوهستان پارک شادي مي گويند که هنگام تشنگي فرزندشان براي خريد يک بطري آب معدني مبلغ 800 تومان و خريد يک عدد چيپس مبلغ 600 تومان هزينه نموده اند!
ميهماني ديگر نيز که از تبريز براي تعطيلات نوروزي به مشهد آمده، مي گويد: متأسفانه بيشتر مغازه هاي خيابانهاي منتهي به حرم در راستاي فروش سوغات چينش شده و از صنوف خدماتي عمومي خبري نيست تا به جهت رقابت هم که شده قيمت مناسبي در نظر گيرند و براي خريد يک کيلو خيار نامرغوب مجبور شدم تا از ميوه فروشي نزديک حرم(خيابان شيرازي) مبلغ 1200 تومان پرداخت نمايم و بعد در گذر از ساير محلات مشهد متوجه شدم که چهار کيلو خيار به مبلغ 1000 تومان به فروش مي رسد !
کرايه هاي دربستي عده اي قليل از تاکسيرانان نيز در حقيقت مايه تعجب بود. زائري که از ميدان شهدا تا پنجراه به مبلغ 3 هزار تومان تردد کرده يا مسافري که از حرم تا کوهستان پارک را 10 هزار تومان پرداخت نموده يا از حرم تا زائرسراي صدا و سيما در ميدان تلويزيون را 6 هزار تومان دو دستي تقديم نموده... از اين جمله اند.
جالب آنکه حتي کالسکه داران کوهسنگي نيز که عليرغم اعتراضات مکرر اهالي و مغازه داران اطراف مبني بر بوي تعفن و آلودگي زيستي همچنان ادامه فعاليت مي دهند؛ خودسرانه افزايش 100 درصدي را پيشه قرار دادند. هزينه کرايه يک کالسکه تفريحي که تا قبل از عيد حداکثر 5000 تومان بود ، به 10 هزار تومان رسيد و به عبارت واضح تر ميهمان نوروزي ما براي طي کردن يک مسافت 500 متري با کالسکه مبلغي حدود 10 هزار تومان پرداخت نموده اند.
متأسفانه از اين دست گزارشها بسيار مي باشد و بيانگر آن است که در اين عرصه مديريت شايسته ميزباني اعمال نشده است. اين مديريت هم از ناحيه مديران و هم از ناحيه شهروندان به حاشيه رفته و قطعاً تداوم آن آثار نامطلوب ديگري در حوزه جذب گردشگر براي استانمان رقم خواهد زد. شايد در ساليان آينده ما در رده هاي سوم و چهارم جا خوش نماييم؛ حال آنکه به لحاظ ظرفيتهاي صنعت گردشگري بدون شک حرف اول و آخر را در کشور زده که مصداق بارز آن وجود مقدس بارگاه ملکوتي ثامن الحجج(ع) مي باشد.
شهروندان مشهدي بايد بدانند که بر خلاف بينش سخيف عده اي سوداگر؛ در صورت منصف فروشي، ضمن به جاي گذاشتن خاطراتي ماندگار، موجب تشويق و ترغيب زائران براي سفري مجدد و به تبع آن رونق اقتصادي شهروندان مي شود. علاوه بر آن به عنوان مجاوران امام هشتم(ع) بايد الگوي شايسته و مناسبي برخوردار از معرفت و فرهنگ رضوي از خود نمايان ساخته و در واقع رسالت ما در امر ميزباني در مقايسه با ساير استانها صدچندان مي شود.