تاريخ : چهارشنبه 12 فروردین1388 ساعت: 3:17 بعد از ظهر
متن از حقیر درج در روزنامه قدس ۱۰/۱۲/۸۵
سلام بر تو اي مولاي خوبان، اي جلوه جمال الهي،
پرواي من را ببخشاي كه خود را در زمره خوبان انگاشته ام! جسارت من نه از خود كه علتي دگر دارد و آن حديث لحظه هاي انتظار توست كه بر دفتر قلبم جاري مي شود. نوشتن از تو شيرين ترين لحظه حيات من است.
آقا، دلم هواي واژه اي ملكوتي را نموده كه عطر نبوي را با بوي خوش مهدوي پيوند مي دهد.
بخوان، بخوان، ترنم هستي بخش ظهور را، قرائت كن و از حراي غيبت برون آي، نغمه آسماني، حضور را چون چشمه اي بهاري جاري كن كه ديري است در عطش نوشيدن آن مايه حيات جاويد مي سوزم.
اي يادگار خون خدا، نگارش از تو، جان و دل و تمامي وجود را صادقانه مي طلبد. چون اصحاب حسين(ع) كه صادقانه تمامي وجودشان را در طبق اخلاص نهادند. مگر نه اين است كه عاشورا همواره در بستر دهر جاري است. پس منتظر مي مانم شايد تو بيايي و وجودم را با حضور عاشورايي ات عطرآگين نمايي. اگر هم نيامدنت اقتضاي الهي بود، آن قدر مي نويسم و آن قدر مشق هجر را ديكته مي نمايم تا شهيد عاشورايي ميدان انتظار تو لقب گيرم.
اي مولاي بهاري، مي دانم سرانجام مرغ دلها پايان زمستان هجر تو را مي سرايند، اما... آقا، قاصدكان بهاري در راهند و نويد بهاري سبز را مي دهند. يقين دارم كه بارش قطره هاي محبت امامت و ولايت تو، مرغ دلم را از چشمه زلال انتظار سيراب خواهد كرد. پس مي نويسم و باز هم خواهم نوشت كه اي مولاي خوبان.
| «موتور آمبولانس» نسخه مناسب ترافيک مشهد | |
درج در روزنامه قدس ۳/۱۲/۸۷- احمد فیاض
طرح امداد موتوري موسوم به موتورلانس ها از سال 1382 و بر اساس طرح ساماندهي شبکه اورژانس کشور موضوع ماده 85 قانون برنامه چهارم توسعه در شهرهاي تهران، شيراز و اصفهان راه اندازي شد.
مطابق اين طرح، يگان اورژانس موتوري در شهرهاي با جمعيت بالاي يک ميليون نفر بايد به وجود آيد و در پايان برنامه چهارم نيز به بيش از 300 دستگاه در کشور افزايش يابد.
طبيعتاً با کلاف هزار توي ترافيک در کلانشهرهايي مانند مشهد و وجود بافتهاي بي شمار قديمي شهري؛ لزوم موتورلانس ها امري ضروري و اجتناب ناپذير است. بويژه در مشهد مقدس با وجود زائران و مجاوران و اخذ رتبه دومين شهر پر جمعيت کشور و ويژگي هاي خاص مذهبي شهر، نياز به موتورآمبولانسها بيش از پيش احساس مي گردد.
اکنون حدود 100 دستگاه موتورلانس در شهرهاي بزرگ کشور به خدمت رساني مشغول مي باشند، اما جاي شگفتي است که براي کلانشهر مشهد، سهمي معادل 4 دستگاه در نظر گرفته شده که البته سه دستگاه در قرنطينه و در مواقع خاص به کارگيري مي شود و تنها يک دستگاه در پايانه مسافربري شهر مستقر است !
اينکه چرا کلانشهري مانند مشهد با حضور ميليوني مجاوران و زائرانش چنين سهم جزيي و اندکي را دريافت کرده، پرسشي است که بايد دست اندرکاران اورژانس پاسخگو باشند.
يکي از کارشناسان و تکنيسين هاي اورژانس مشهد، نياز اين شهر را دست کم 15 دستگاه مي داند و البته تأمين و تربيت تکنيسين ماهري که هم موتور سواري خبره باشد و هم کاردان در فوريتهاي پزشکي را از بايسته هاي اين طرح مي داند که ظاهراً يکي از دلايل عدم فعال سازي کامل 4 دستگاه نيز به اين گونه مشکلات بر مي گردد، گرچه از ضعفهاي اورژانس موتوري، عدم قدرت مانور کافي در شرايط بد آب و هوايي است که البته با توجه به اقليم مشهد و کمبود بارش، اين ضعف از بين مي رود، اما بايد بدانيم که با استفاده از موتورلانس ها و رسيدن به موقع بر بالين مصدومان بويژه بيماران قلبي و ريوي شانس نجات مصدومان به ميزان قابل توجهي افزايش مي يابد
