احمد فیاض/خبرنگار- عکاس
وقتی آدم توی سن 37 سالگی بازنشسته یک ارگان مقدس بشه با کلی انرژی طبیعتا نوشته هایش سر از خیلی جاها درمیاره!. خیلی جاها که نه البته! چرا اون ور آب رو تماشا می کنید؟! باور کنید خودی هستیم! روزنامه قدس بیشترین ضربه و آسیب رو از نوشتجات من می خوره و همیشه صبوری دوستان روزنامه قدس رو تحسین می کنم!. گهگاهی هم سایر جراید و رسانه ها از ترکش نوشتاری من مصون نبوده و ....
خب! حالا بگید خبرنگاری و نویسندگی آزاد! هرچی می خواین بگین! می نویسم چون نمی خواهم در دنیای پس از بازنشستگی فسیل شوم. آنهم در عهدی که فسیلزدگان مدرن، چون کبک زمستانی سر بر برف فرو برده و بدنبال فسیلهایی می گردند که زمانی مارک مدرنیزه بر پیشانی آنها خودنمایی می کرد.
متولد 1350 هستم با تنها داراییهای حیاتم، همسر و سه دختری که مایه ی رحمت و برکت زندگی ام می باشند؛ در این کلبه ی وبلاگی منتظر قدوم سبز و مبارک شما و البته پذیرای نقد و پیشنهادات گهربار شما!