با تو همدردم، با تو هم شادم، با تو همزادم، با تو همرازم و با تو

همنفسم!

من عاشق و مجنون توام که اگر نشتری بر رگ نیلی تو آشنا شود،

پیش از او، جان من به فریاد خواهد آمد!

هیچ کس جز خدای علیمم، نمی داند که تا چه پایه دوستت دارم.

هیچگاه خود را از تو جدا نخواسته ام

که مرگ را بر این جدایی رجحان می نهم.

اگر روزی بگریم، غم توست که جانم را به خروش می آورد.

زمانی که شادی بر در سرایم حلقه می کوبد،

 شادی تست که به اهتزازم وا می دارد!

هنگامی که از چشمانی معصوم دم می زنم، چشمان پر از

عصمت تو پیش چشمم رنگ می گیرد!

آن هنگام که از گیسوانی سیاه یا زر تار، قصه می گویم، تار

گیسوی تست که بر گردن جانم می پیچد!

آن دم که از عشق، دم می زنم واژه های آن را از قامت تو،

از اشک

تو، از لبخند تو، از دندان تو و از موی بلند تو وام می کنم!

بلندای عشقم، از قامت تو، صفای آن از اشک تو، و تلالو و

 درخشندگی اش از دندان تو مایه می گیرد و

 بالندگی آن از بالندگی روح تو!

مادر و همسر عزیزم و دخترای گلم و تمامی خواهران دینی من!

روزتون مبارک!